Angst
Er zijn als kind veel zaken waar je bang voor kunt zijn. Het donker, monsters of school. Maar ook grotere zaken zoals oorlog, vreemde minister-presidenten (en hun nog vreemdere acties) of termen als ‘noodpakket’. Niet gek dus, dat het woord ‘angst’ laatst bij ons thuis de revue passeerde.
De jongste was namelijk bang. Heel. Erg. Bang.
Voor Koekeloere.
Én Simsala Saartje.
Beide (ultraverantwoorde) kinderprogramma’s had ze op school gezien. Doodeng natuurlijk. Mocht je ze niet kennen: Simsala Saartje is een beangstigend varken. Op
internet omschrijven ze het niet voor niets als: “Het programma ‘Simsala Saartje’ biedt vrolijke, interactieve en educatieve schooltelevisie voor kleuters.” Brrrr!
En dan natuurlijk nog Koekeloere. Die verdraaide Koekeloere had de middelste ook altijd al op de kast. Of beter gezegd: onder de tafel. Zodra Moffel (een mol) en Piertje (een worm) uit het jaar blok op het scherm in de kleuterklas verschenen, wist mijn middelste niet hoe snel hij dekking moest zoeken. Beide taferelen (die van de middelste en de aanvaring tussen Simsala Saartje en de jongste) werden door de juffen van de kleuterklas vastgelegd in het schooldossier. Ik hoop dat ze deze notities nog eens teruglezen als ze straks in groep 8 zitten.
Om te ontdekken waar die angst nu vandaan kwam, ben ik eens wat dieper in die programma’s gedoken. “Moffel en Piertje gaan de wijde wereld in om antwoord te vinden op hun vragen. Elke aflevering beleven ze nieuwe avonturen rondom een bepaald thema.” En die thema’s zijn dan bijvoorbeeld ‘De bakker’, ‘ik werk in de supermarkt’ of de angstaanjagende aflevering ‘vuilnisman’. Veel verder dan de titels ben ik niet gekomen. Ik weet genoeg.
Hoe komt het toch, dat mijn kinderen zonder blikken of blozen kijken naar series als ‘Ninjago’ (Legoserie over, zoals ze het zelf zeggen, ‘epische ninja-avonturen’). Naar epilepsie-opwekkende programma’s als ‘Paw Patrol’. Durven te duiken in filmpjes van ‘Dutchtuber Job’ en ‘De speelgoedmeneer’, maar wegkruipen bij filmpjes over een varken dat onderzoek doet naar de letter ‘aa’.
Inmiddels heeft de jongste een tactiek bedacht. Want ze realiseert zich ook wel dat ze de gehele kleuterklas veroordeeld zal zijn tot Simsala Saartje en Koekeloere. Zodra de juf zegt dat ze een van de twee horrorprogramma’s gaan kijken, duikt ze snel de boekenhoek in. Ze pakt een boek en verstopt zich, zoals een spion met een opengeklapte krant (met gaten erin), achter haar leeswaar. Blijkt het programma dan toch niet zó shocking als van te voren gedacht, dan spiekt ze stiekem over het boek naar het scherm. Wie weet, blijkt aan het eind van de kleuterklas wel, dat ze het ergste overleefd heeft. En kan ze vanaf groep 3 eindelijk fatsoenlijke series kijken. Gaby’s Dollhouse, iemand?
Durf jij het aan? Bekijk hier de aflevering van ‘Saartje en snoep maken’. Kijk en huiver:



Och herkenbaar. Kind-lief kijkt ook Saartje maar tot nu toe juist leuk. Hij had dat juist met Didi en Doedel van school TV... En zelf had ik het vroeger met Ik Mik Loreland... Holy wat was die Karbonkel ENG... Nachtmerries van en echt NIETS van het hele programma daardoor geleerd haha.
Hihi... Ik heb dat soms met boeken. Nu las ik laatst met dochterlief (2,5j) het boekje van 'Heksje Mimi is (nooit) bang' over een monster onder haar bed zit, maar dat haar poes Bobo bleek te zijn. Diezelfde avond hebben we samen eerst onder dochterlief haar bed gekeken. :D:D