Fascinaties
“Wil je me voortaan Mario noemen?” vraagt de middelste met enigszins dwingende toon. Nog voor ik iets kan zeggen, raast hij alweer door de huiskamer. Op zoek naar Bowser. Want daar heeft Mario nog een appeltje mee te schillen. ‘s Avonds mag ik ‘Mario’ pas uit het ligbad halen ‘als de eindbaas verslagen is’. En dus spring ik meermaals over vuur en doe een ‘vette ground pound’ (wat dat ook mag wezen), voordat ik mijn kind af mag drogen.
Elke maand is het tijd voor een nieuwe fascinatie. De aandenkens daaraan liggen verspreid door het huis. Er is een muur vol Super Mario stickers (een terugkerende fascinatie), er ligt een fleecedeken van Ninjago op het bed, er is een Rayman rugzak, een Sonic voetbalpak en een bed vol ‘Rainbow Friend’ knuffels.
In zo’n fascinatieperiode hoor en zie ik niks anders. Er worden scènes nagespeeld, er worden tientallen kleurplaten in dat thema afgewerkt, normale kleding wordt ingeruild voor verkleedkleding, op Youtube staan de filmpjes op repeat en zelfs het taalgebruik wordt op de fascinatie aangepast.
Maar zo snel als ie kwam, is ie vaak ook weer verdwenen. En dan blijkt, na een jaar of twee, dat je dus wékenlang voor niks naar ‘Rescue Bots Academy’ hebt gekeken. Ze weten er niks meer van…
De nieuwste obsessie is voetbal. En dan met name voetbalspelers. Bijna elke ochtend vraagt mijn oudste ‘wat mijn favoriete opstelling van PSV is’. Eh…
Ook wil de oudste graag ‘spelers raden’. Bij dat spel neemt iemand een speler in zijn hoofd, van wie de naam begint met een afgesproken letter. Is de speler geraden? Dan mag de winnaar een speler in zijn of haar hoofd nemen die begint met de laatste letter van de vorige speler (kun je het nog volgen?).
Dit spel is voor de jongste (4 jaar) niet te doen. Al is het maar omdat haar oudere broers zowat alle profvoetballers van alle grote clubs in Europa kennen en zij niet verder komt dan ‘Messi, Ronaldo en Di Maria’. De eerste keer dat die naam viel vroeg ze bloedserieus aan haar broer: “Die Maria? Welke Maria?”
De jongste speelt het raadspelletje liever met het thema eten. Toen we laatst minutenlang zaten te broeden op 'iets lekkers met de i’ (ijsje, ijsthee, inktvis(?)), bleek het antwoord ‘ik’. De heerlijke denkwijze van mijn kleuter.
Mijn jongste is, in tegenstelling tot haar broers, vrij stabiel qua fascinaties. Al sinds haar 2e is ze ‘fan’ van Peppa. Nijntje vindt ze ook erg leuk. En tegenwoordig kijkt ze graag naar Bluey. Een blauwe hond met een gezinsleven dat op dat van ons lijkt. De vader praat zoals ik schrijf. En dus herken ik mezelf in een blauwe-tekenfilm-vader-hond. En dat voelt op een rare manier geruststellend. Ik kijk het in ieder geval liever dan Rescue Bots Acadeeeeemmyyy. Of Super Mario. Toch zijn Mario en ik de komende jaren nog wel even tot elkaar veroordeeld. En dus oefen ik nog maar even goed op mijn ‘supervette ground pound’.
🎉HOERA! Leuk nieuws! Mijn column verschijnt eind november als bundel📘! 🎉
Een verzameling (maar liefst 200 pagina’s) met herkenbare en grappige verhalen over het leven als dertiger en het ouderschap. Zoek jij nog een leuk cadeau voor 5 december, Kerst, een verjaardag of eindejaarsgeschenk? Reserveer dan snel hier jouw bundel!
PS. Om een goede inschatting te kunnen maken van het aantal exemplaren dat ik moet drukken, ontvang ik graag jouw bestelling zo snel mogelijk. Nu bestellen = voor de feestdagen in huis. Alvast dank!