Peperheet

Over bloedhitte. En ouders. En de combinatie daarvan.

jul 01, 2026

Ik denk dat ik in mijn vorige leven een ijsbeer was. Of een ijsco. In ieder geval iets dat in verband gebracht kan worden met ‘zaken die smelten’. Want dat doe ik bij temperaturen hoger dan 26 graden. Vroeger (oké, ik ben nu officieel oud, anders zeg je dat soort dingen niet) had ik er niet zo’n moeite mee. Ik speelde de hele dag buiten, liep in de volle zon en kon na een frisse duik er zo weer een paar uur tegenaan. Nu niet. Nu is het alsof mijn hersenen smelten als een ijsje in de zon. Als ik iemand in de herfst, winter of lente hoor zeggen: ‘Was het maar zomer!!’ dan denk ik ‘WACHT MAAR! Voor je het weet is het weer tijd voor horrortemperaturen’.

Mijn kinderen vinden dit dikke onzin. Zon is toch leuk? En als je het warm hebt, dan ga je maar ff in het zwembadje (van 2 bij 1 meter) liggen. Pas je precies in. Daarnaast betekent zomer voor mijn kinderen maar één ding: IJS! En ik geloof dat mijn jongste dat de beste uitvinding óóit vindt. “Is het al vloedheet? Mogen we een ijsje?” Het is het proberen waard natuurlijk, bij 14 graden in de regen. Gelukkig heeft ze de laatste weken niks te klagen. Het is namelijk niet vloedheet, maar peperheet, aldus de jongste. Dus toen mijn leidinggevende vroeg ‘of ze niet iets te scherp uit de hoek kwam tijdens de vergadering’, antwoordde ik: “Nou… peperheet!”

En wanneer het peperheet is eet je ijs. Niet gek dus, dat de eerste vraag toen ze vanmorgen uit bed stapte was: “Mag ik een ijsje?” “Ja hoor, dat kan vandaag wel.”
“Eh, nu mama?”

Maar peperheet weer heeft ook andere consequenties. Een tropenrooster. Eerlijk is eerlijk: in het oude, niet al te best geïsoleerde, schoolgebouw van de kinderen zijn de temperaturen tropisch. Zeker na enkele dagen onafgebroken hitte. Voor ouders heeft zo’n tropenrooster impact. En alles wat impact heeft, krijgt uitgebreid de aandacht in de klassenapp. “Weet al iemand hoe het zit met een eventueel tropenrooster?” “Dat maken ze morgen in de ochtend bekend.” “Er is mail!”. “Ik zie het, maar kan het niet openen. Kan iemand mij vertellen wat erin staat?” “Donderdag kinderen eerder uit! Rest van de week blijft hetzelfde.” “En geen gym op donderdag!” “Oh dus deze week geen gym?” “Ja wel gym, maar niet op donderdag.” “Oké!” “Wel afmelden via Parro, anders krijg je je kinderen niet mee!”.

Inmiddels had ik twee rolberoertes.

Mensen. Lees. Je. Mail. Daarin staat keurig wat je moet doen. Het is dezelfde mail als vorig jaar trouwens. Ik ga wel opperen om daar volgend jaar een zinnetje aan toe te voegen. Iets over ‘lees je mail’ en ‘beperk de klassenapp tot het hoogst noodzakelijke’. Zoals verloren broodbakjes. Gymschoenen in twee verschillende maten. En afscheids-knutsel-opdrachten voor de eindejaarscadeautjes van de leerkrachten. Want met drie kinderen (in drie verschillende klassenapps) heb je daar al je handen vol aan.

Peperheet weer doet gekke dingen met mensen.

Meer lezen?